“Ай мухочирбачаи саргардони Точик, Навруз мерасад, бар базми Ватан ой бийо чойи ту холист.”

Оре, чойи хамаи шумо холист. Хеле оли, дардро набинед, бародари гироми Бахром Гафури!

Марг бар рохбаре, ки миллати моро ба чунин ахвол овардааст!

Инкилоби сулхомез (ранга) дар Точикистон мисли Укроин хохад шуд ё дигар?

Матнхои чолиб аз китоби Саул Алинский «Коидахо барои радикалхо» (Saul Alinsky “Rules for Radicals”)

Ин як руйхати хусусиятхои идеалии ташкилотчи аст. Он чизхое хастанд, ки мо барои муайян намудани иктидори ташкилотчигии шахс, барои арзёбии имкониятхои ояндаи ташкилотчиёни нав ва хамчун нуктахои асоси дар тартиб додани барномаи омузиши барои ташкилотчиён, ба назар мегирем.

Кунчкоби – Дилнабастани – Хаёлот – Хиссиёти шух – Дидгохи дунёи бехтар – Шахсияти бонизом – Канорчуии сиёси – Худбини – Андешаи озод – Нисбияти сиёси

Кунчкоби. Он чист, ки ташкилотчиро ба ташкил кардани мардум водор месозад? Уро неруи идоранашавандаи кунчкоби пеш мебарад, ки хадду худуд намедонад. Гапхои маъмулии «кунчкоби гурбаро ба магр расонд» ба у мазмун надоранд, чун зиндаги барои у чустучу бахри дарёфти колаб, монандихо дар фаркиятхои бараъло, фаркиятхо дар монандихои назаррас, низом дар бенизомии (хаос) мо, мазмуни зиндаги дар атроф мо ва муносибати он ба зиндагии худи у аст ва ин чустучу беохир мебошад. Ташкилотчи барандаи сирояткунандаи кунчкоби мегардад ва он пурсиши «чаро» саршавии шуриши мардуми мегардад. Шубха кардани акидаву равандхои кабулшудаи руз ин давраи кушиш ба ислохот аст ва он барои инкилоб ахмияти бузург дорад.

Дилнабастани. Кунчкоби ва дилнабастани ба хамдигар наздиканд ва аслан, кунчкоби бе дилнабастани вучуд дошта наметавонад. Кунчкоби мепурсад: «Ин хакикат аст? Танхо ба хотири он, ки хамеша чунин будааст оё он рохи бехтарин ё дурустарини зиндаги намудан аст, бехтарин ё дурустарин дин, арзиши сиёси, иктисоди ё адаби аст? Вай догмаро намепазирад, бар зидди хама гуна саркубихои чустучуи озод ба дунболи гояхои дигар новобаста аз сарчашмаи онхо шуриш мекунад. Мисли тамоми зиндаги ин руйдоди худмухолиф (парадокс) аст чун дилнабастании у аз дилбастагиаш ба сирри зиндаги ва чустучуи бепоён бахри дарёфти мазмуни он реша мегирад.

Давом дорад…

Ширкати «ХАМДАМ» дар хамкори бо ширкати Амрикоии «GEOVISIONS»

30 чойи кори дар Амрико пешниход менамояд!

Ин барномаи Work and Travel барои донишчуён аст, ки дар давоми таътили тобистонаи соли 2010 (аз мохи май то сентябр) дар Амрико кор кардан имконият медихад. Шартхои иштирок:

То 12 декабри 2009

1. Пешниход намудани нусхаи шиносномаи хоричи, маълумотномаи донишчуи, шархи хол (резюме) ва 2 дона сурат
2. Супоридани ариза барои кор ба ширкати Амрикои
3. Пешпардохт намудани 150 доллар

То 12 феврали 2010

1. Кабули даъватномаи кор
2. Пардохти бакияи маблаг 650 доллар
3. Супоридани хуччатхо ба виза 131 доллар
4. Омодаги ба сафар ва харидани чиптаи хавопаймо

Хамаи иштирокчиён бо чойи зист дар вилоятхои шаркии Амрико (Нйу Йорк, Вермонт, Нйу Хэмпшир, ва Массачусетс)  ва маоши хафтаина таъмин карда мешаванд. Иштирокчиён ба ичрои корхои гуногун чалб шуда метавонанд, аз чумла тозаги дар мехмонхонахо ва тарабхонахо, пухтупаз, рангубор, интиколи борхо, пешхидмат, ронанда, фурушанда ва гайра.

Барои маълумоти бештар лутфан ба мо мурочиат намоед:

Телефонхо: 918 601 2035, 919 886633, 918 749205

Сурогаи электрони: hamdam.corp@gmail.com ва bkosimi@gmail.com

Дусте пешниход кард, ки оид ба чихатхои фаркияти ва монандии чомеаи Амрико ва Точикистон силсилагуфторе огоз намоям. Ин фикрро чолиб ва муфид дидам ва карор додам хар хафта як мавзуи мухимро аз ин нигох тахлил намуда, хамрох кушиш бикунем то дар натича хулосахое барои пешрафти Точикистони азиз инчо ба даст биёрем. Чун максади асосии ин торнигор махз таъсир расонидан ба тарзи идораи дуруст ва одилонаи Ватани мо ба манфиати умумии миллат аст.

Зимнан, ба торнигори Мардикорнома (www.ilhom.wordpress.com) барои навиштахои пурмазмуну дарднокашон сипосгузори менамоям ва махсусан, ба навиштаи охиринашон оид ба сиёсати расвои русияххо офарин мехонам. Дастатон дард накунад. Умедворам, ки бо хамкори ба пешравихои якдигар мусоидат бинамоем.

Хамрох мо нерумандем, Точикон!

Эй Бухоро шод бошу дер зи; Мир наздат шодмон ояд хаме.

Гарчанде бахс бо забони Инглиси аст, вале хостам баъе аз посуххои худро ба эътирозхои як рус вобаста ба навиштаи худамон дар боби забони милли, ки дар  торнигори минтакавии www.Neweurasia.net чоп шуда буд, инчо пахш намоям.

Матни пурраи навишта ва вокунишхоро дар ин сугога хондан мумкин: http://www.neweurasia.net/culture-and-history/5334/

Botur Kosimi Reply:
October 21st, 2009 at 5:07 am

@Max Kalininskij,

The point in this discussion should be clear to anyone that Tajikistan will inevitably further minimize the influence of Russian language and Soviet heritage and cultivate more on its national values, ideas, and connections with its brotherly Persian speaking nations in its path to becoming more developed country and a stronger nation. Just want to shortly address a few issues raised here earlier.

First, I specifically pointed out that Tajikistan with USSR can not be compared as Britain with India or Spain with its South American colonies for that matter. Tajiks are part of major cultural and linguistic world of Persian-speaking nations which had been greatly influencing and dominating other cultures such as Turks, Arabs, Hindus, Georgians, Armenians and etc. for over thousand years. Therefore, with deepening self identification as Persian-speaking nation we cannot have Russian or any other language besides our own to play a role in our governing and state building process.

As for Russians, it is clear that they came to the region to control our country and resources, and later, spread out the faulty ideas of communism borrowed from German philosophers Marx and Engels to our minds and lives, so they will be viewed as occupiers and destroyers of national languages, ideas and heritage of different peoples that were eventually forced into USSR.

Although, there were some technological and scientific improvements brought to present-day Tajikistan during the Soviet times, the harm that they caused to the language, traditions, culture, and self-respect of our nation cannot be weigh on the same scale and so, 70 years of communism is much greater loss than gain for us in terms of strengthening our national identity and consciousness. And there should be no illusions about being treated differently at times even during the Soviets for people who knew little Russian and were of darker skin color.

If you’re Russian you won’t understand the point here as you have admitted correctly. You would understand it some 400 years ago if you personally wanted to get rid of Tatar-Mongol influence at that time. The talk is about revival and strengthening of national language and cultural values as a primary requirement for unity, growth, and prosperity of any nation. It is far any contemplations of replacing one foreign language influence with another. May God forbid!

The fall of Soviets was a natural ending for such a faulty system. It is not because of nationalists, but because of contradictions with human nature and behaviors that their system collapsed and even if you’ve wished thousands times such a state would not economically and politically last for long.

You may care about yourself and your nation, but Tajiks care about their homeland and the future of our people. There’s nothing bad about it and every nation should pursue its own national interests with humanistic approach and universally accepted means. Not by illegally intruding to territory of another small country like Georgia with unjustified reasons or threatening with cutting natural resource supplies to other neighbors like Ukraine, Belarus, and Baltic states for their desires to be more aligned with developed, democratic region and its people.

It’s exactly the Soviet minded and Russian oriented fools that we have in the country who are ruining it right now and because they have lost sense of self-determination, national values and pride during the Soviets that they have been incapable of understanding core values and principles of building a strong and powerful state as our ancestors have done.

You may have your own views, but Tajik is the only language that should and will be there to bind the population in our country. For communication with other outside nations it is much effective and efficient to gradually shift into English as the rest of the world as the accepted primary lingua franca. We do not certainly need Russian to serve as intermediary from English and other major languages in gaining access to modern knowledge and achievements in business, technology, science, art, and other spheres. You should realize by now that we as Tajiks certainly know better than Russians or others what is an urgent and important issue for our nation and what is not.

Soviet experience and integration with a bogus organization of CIS is very insignificant compared to our common roots, history, language, and culture with other Persian-speaking nations and the importance of further integration with people of Iran and Afghanistan as well as more direct and intensive partnership with the developed nations in the West and East. Only in this scenario we Tajiks will be able to create a strong, dynamic, developed and democratic country or confederation of Persian speaking countries that will enable us better represent and lead our interests in international arena as a respectable power.

On the final note I can say that each nation has its own unique path and Tajiks will decide for themselves how to best help their language and state governing matters, despite long, fruitless discussions we may have here and which I won’t like to go on. Personally, I envision that role of Russia and its language will continue to diminish and shrink due to various factors, but most of all because of lack of long-term vision of its elite, improper handling of ethnic minorities, and some underlying cultural aspects of its people. Nothing to be worried about, it’s just how things supposed to turn out in about 50 years from now.

My last sentence on the post tells exactly why we need emphasis on protecting and upbringing our language right now: “Lastly, for anyone who thinks that the issue of language is not a priority in paving the way out from the current desperate situation the country is in right now, I can say that until we learn and master our language we will not be able ever to stand up, ask, and demand for our rights and choices in a civilized, organized, and effective manner.”

Барои он хама вахшоният, ки русхои сартарошида нисбати мардуми мо дар замини бесару сомонаш нишон медиханд, фиребу найранги давлаташ бо ваъдахои холии сармоягузориву надодани хакки хатто кучаке барои базаи харби ва истифодаи дигар захирахои Точикистон, бехурмативу гайбатхои воситахои ахбори оммаи он тахти сарпарастии хукуматаш оид ба хар як руйдоди мухими кишвари мо, ба назарам вакти он расидаст, ки Точикон ба русхо дарси адаб биомузем.

Гарчанде, ки мо холо як мамлакати хурду камиктидор хастем, вале имкони кофии мушти зарбдор бардоштан ба руяш хамеша дорем. Он конуни нави забони Точики, ки ба наздики кабул гашт ва иншооллох, нуфузи забони русиро хамчун забони муоширати байни миллатхо ва дуюм забони хуччатгузории расми аз байн хохад бурд, хеле кадами неке дар ин чодда аст. Хамчунин, сад дар сад пуштибони мавкеи чаноби Рахмон хастем, ки хатман барои нигох доштани низомиёнаш дар хоки Точикистон ба мардум ва давлати мо даромади арзандае дар вохуриаш биситонад. Умедворем, ки раисчумхур ба акидаи рост истодагари кунад ва натарсад аз вохимахо ва наафтад ба макри он “шарики дуруя”. Аз ширкат накардани чаноби Рахмон дар нишасти охирини ташкилоти бехадафи кишвархои собик Шурави хам хеле истикбол кардем. Офарин! Хамкори бо Туркманистон ва дигар хамсояхои минтака фоидаовартар аст ва танхо акнун бо шайтони Ислом Карими узбакистон рубару шуда, уро ба хамкори чалб кардан ва ба манфиатхои баробариву бародари бовар кунонидан, ба бисёр мушкилихои давлат осони овардан мумкин хохад гашт.

Ба гайр аз инхо моро зарур аст, ки вобастагии худро аз русия бамаротиб кам намоем, яъне ба чамъияти зиёди Точиконе, ки ончо хастанд ба Ватан омаданашон шароит омода кунем ва хамчунин, ба кишвархои пешрафта барои тахсил ва кор ёфтани онхо кумак намоем. Аз хабару ибрози назархо дар ВАО-и русзабон камтар хонем ва бо онхо дар Точикистон бо забони худамон (хатто лахча бошад) гуфтугу карданро талаб намоем. Дар хорич бо онхо хамчун мардуми ношинос муносибат бикунем ва дар холати маргу мири Точикони дигар боз аз дасти иблисхо хонашери майдонгарибаш баёноту бахсхои пурталотум бисозем. Бигуем, ки миллати рушдкарда бофархангу созанда аст, на он ки дагалона сухбат мекунад, аксар майзадаву игвогар мешавад, ба мехмонон кушторро раво мебинад ва мисли арабхо танхо аз сарвати замин, нафту газ сархушу магрур нагашта, фанновариву пешравихои илмии замонави надорад.

Мо бояд ба русхо дарси ибрат биомузем.

Охири рузи русхо хамин, ки дар навори зер аст.

Written by Botur Kosimi for Neweurasia.net – October 3, 2009

On his way to this year’s United Nations summit, long-ruling president of poor Tajikistan, Emomali Rahmon, first stopped over in Moscow, then in Croatia.  Hmmm it’s not really clear to anyone which national interests he was trying to bargain in either place, especially Croatia.  Maybe he just felt like visiting a pleasant fellow, exchanging a few kind words, and ticking off one more country on his “countries visited” checklist.  Is he under the impression that our tax money is his to spend on holidays?

But let’s get to the point: during one of the roundtables at the UN summit, Rahmon made a speech in the Tajik language emphasizing the importance of constructing hydropower plants.   Okay, so I concede a positive outcome from this rather odd vacation/business trip, but let’s face it: the odds of anything good coming out from this speech are slim to none.  For that matter, I highly doubt that this is anything more than a continuation of his evidently blind reading of newspapers and manifestly careless attitude with regard to the critical problems facing his nation these days.

It would have been better if instead Rahmon simply asked the other members of the roundtable to watch some videos from RFE/RL’s Tajik servive, Radio Ozodi.  These videos show the real hardships faced by labor migrants and their sufferings on the Dushanbe-Moscow train.  (You can watch part one of the documentary below, and follow the link to see the rest on YouTube.  You can also read an article on  Ferghana.ru about the train line here).

Maybe the video could have evoked real sympathy from Rahmon’s fellow national leaders.  But then again, they may also have seen how he has wasted his 18 years in power reducing our proud, progressive, and creative nation into a herd of uneducated and cowed people forced out of their homeland.

It would be better if during a round table he and others would be asked to watch videos that Radio Ozodi (RFERL’s Tajik branch) put together about real hardships of labor migrants and their sufferings in Dushanbe-Moscow train. Maybe afterwards he would feel sorry for these people and would realize that during his 18 years in power how he could change this proud, progressive, and creative nation into a herd of uneducated and low self-esteemed people forced away from their homeland.

Hopefully, professor Akbar Turson mentioned about some of these unpleasant aspects on behalf of Tajiks residing in the US during his meeting with Mr. Rahmon. The country desperately needs changes and can’t take any more corruption, family control, and further degradation of education and health systems.

Migrant Express, Part 1 (Radio Ozodi)

See the rest of the Radio Ozodi documentary here.

Амрико метавонад барои хамкории чидди ба чунин рохбаре бовар кунад?

Сарварони аксари кишвархои дунё ин хафта дар Ниу Йорк чамъ омаданд то тагъирёбии иклим ва дигар мавзухои мухимро бахс намоянд. Аз чумла, раисчумхури бознишастаи Точикистони бечораи мо, Эмомали Рахмон, низ барои ширкат дар ин хамоиш ба Амрико омад. Вале, маълум шуд, ки пеш аз он мувофики “одобаш” дар Москав фаромадааст, то барои суханхои омодакардаи худ “ичоза бигирад”. Истиклолияте, ки у дар борааш мегуяд шояд дар хамин бошад. Баьдан ба кишвари Хорват сафар кардааст, вале рушан нест, ки ончо чи манфиатеро барои Ватан чустучу кардааст, ба чуз аз вактгузарони ва тамошои кишвари кучаке дар маркази Аврупо. Он кас фикр мекунанд, ки ин хама харчхо аз киссаи худашон аст, на аз хисоби андозхои гарону хазинаи на он кадар бузурги давлати камбизоати мо.

Ба хар хол, дар яке аз мизгирдхои Созмони Миллал иштирок намуда, бо забони Точики суханрони кардан ва сохтмони неругоххоро мухим арзёби кардани  Рахмонро баъзе расонахо кайд карданд. Хуб, ин 2 чихати мусбии сафараш буд, вале бовар дорам, ки он хам чун харвакта давоми суханронихояш аз когаз ва муносибати руяки ба ахволи миллати худаш аст. Бехтар мешуд агар дар ин мизгирд боре ба у наворхое, ки Радио Озоди оид ба зиндагии мухочирони мехнати ва азоби онхо дар катори Душанбе-Москав омода кардаанд, намоиш медоданд. Баьд мумкин рахмаш меомад ва ба сараш мезад, ки дар давоми салтанати 18-солаи худ мардуми обруманди худро то чи андоза аз Ватан дур карда, ба тудаи бесаводу гуломмичоз табдил додааст. Кош, аз хамончо ба гунохаш икрор шуда, истеъфои худро эълон мекард. Пас, дархол Амрико бо рохбари нав ва чавони коршинос, далер ва миллатдуст  робитаро баркарор намуда, сармоягузорихои бузургро бахри пешбурди иктисод ва демокросии Точикистон чудо мекард.

Умедворам, ки устод Акбар Турсон дар вохурии худ баъзе чунин нуктахои дарднокро аз номи Точикони Амрико ба чаноби Рахмони ëдрас карда бошанд.

Навиштае дар зери ин акс: "Истиклолият ин чидду чахд ва талоши хар як фарди баору номус барои ободии Ватан ва осудагии мардум аст".

Хониши барномаи МВА дар донишгохам боз огоз шуд ва барои навшитахои нав дар торнигорам вакти камтар доштам. Вале, хатман навиштани андешаву дарёфтахои пажухишхои худро инчо давом хохам дод.

Холо нигохи худро доир ба мавзуи мухими руз, яъне Чашни Истиклолият дар Точикистон, мехохам иброз намоям. Махфуми истиклолият васеъ аст ва онро метавон аз мустакилият дар корхои сиёсату иктисод сар карда то озодии маънавию баён ва харакат мушохида кард. Албатта, ягон кас ё кишваре сохиби истиклолияти мутлаку пурра нест, вале як дарачаи макбули мустакилияте хаст, ки мо бояд хамеша сохиби он бошем. Истиклоли мо бошад, ки мардум дар Ватан кор ёфта тавонанд, корхонахо маводи гизои, пушоки ва асбобхои рузгор истехсол намоянд, наврасону чавонон бо хонишу тарбият фарогир шуда бошанд, на он ки барои хамкори намудан бо кишвархои дигар, масалан Амрико, аз хукумати гайр, масалан русия, ичозат гирифтан, пурра аз воридоти хоричи вобаста будан, ба рафтори хамсояи бадсиришт, масалан Узбакистон, дар вайронкунии марзхо ва ёдгорихои миллии мо дар Самарканду Бухоро чизе эътироз карда натавонистан ва гайраву хоказо.

Фардо мардуми мо 18-умин солгарди истиклоли кишварро чашн мегиранд. Вале, аксарият фикр намекунанд, ки ин истиклол яъне аз чи ва ё аз ки аст. Магар аз Шурави аст, ки он худ бо раванди табии пароканда шуда ва мо барои аз он мустакил шудан мубориза набурда будем?  Ё аз Аморати Бухоро истиклолиятро кайд карданием, ки давлати сохтаи худамон буд, гарчанде рохбарият бештари вакт дар дасти мугулзодагони точикшуда буд. Мо Точикон хамчун як кисми мардуми Иронинажод дар таърихи худ сохиби бисёр кишвархо будем, аз империяи Хахоманишихо то кишвархои пахновари Сосониёну Сомониёну Саффориёну то Хоразмшоху Хони Кухканд ва Аморати Бухоро. Дар ин муддат зиёд ба гасбу чангу муборизахои озодихохона даст дошта будем, вале хеч гох миллати мо худро гулом намехисобид ва гулом нагашта буд, ки чунин як чашне бо номи “истиклол” ихтироъ намояд.

Аз як су, чашни истиклолият гирифтан ин аслан паст задани обруву шарафи миллат аст, чун он мазмуни тобеъ ё гулом будан ва аз он рахои ёфтанро дорад. Ёд кардани маглубияти худ ва боиси он хурсанди кардан чизи хубе барои миллати мо нест ва он фарк мекунад аз гиромидошт ва ёдоварии бартари ва пирузихои худ, мисли чашни 1100-солагии давлати Сомониён ё 800-солагии Мавлоно Балхи-Руми.

Аз суи дигар, маълум нест, ки чаро мо чашни истиклолият мегирем вакте ки Точикистони худро натавонистаем ки ба дарачаи кофи мустакил ва мустахкам намоем ва аз таъсири бадхохон, аз чумла русияву узбакистон,  эмин нигох дорем.

Нихоят, истиклол ин аз руи когаз ид кардани санаи дар он гузошта шуда нест. Истиклоли хакики пеш аз хама аз мустакилияти аклонии хар як фарди ин ё он миллат ба даст меояд. Яъне, агар хар шархванд имкони гирифтани донишу одоби хуб ва тавоноии зехни дошта бошад ва аз худшиносии миллии зарури бархурдор гардад, он замон чомеаи мо ба истиклолияти дарачаи макбул чи дар сиёсату иктисод ва чи дар муносибатхои худ бо дигарон ноил хохад гашт.

Хулоса, ин хукумати худкома набояд мардумро бо “истиклолият ба даст овардем” гуфтан фиребу фанд дода гардад, балки ба сари худ боре чубе бизанад, то ба андеша биафтад, ки оё худ чузъе аз миллати Точик аст, мардуми пурифтихору созанда, ё аз кабилаи бегонаест, ки хислати фасодкориву гадоги ва гуломи кардан дошта аст.  Бояд хушёр ва  хамроху гамхори мардуми худ бошад ва кордонхову чавонони механдустро атрофи худ зудтар чамъ бикунанд, то аз ин бухрони шадиди иктисодиву фархангии 20 соли охир начот ёбем.

Орзуманди рузгори нек ба хамаи мардуми шарафманди Точик!

Худо нигахбони мо.

Ботур Косими

Кишвари бесохиби Точикистон. Кай ояд сарвари асилат?

Боз як хабари мудхише омад. Аслан, хеле вакт шуд, ки аз Ватан факат хабархои нохушу дилгиркунанда мерасанд. Одат кардем дигар. Вахшат дар он аст, ки боз як чавони Точик барои гузаштани марзи узбак-кистон дар минтакаи Панчакент беогохи ва берахмона аз тарафи як марзбони ин кишвари палид кушта шудааст (Сомонаи Радиои Озоди).

22.08.2009

Шоҳини Равшан

Ҷасади сокини 36-солаи ноҳияи Панҷакент, Хайрулло Суюсов, ки пас аз тақрибан як моҳи ҷароҳат аз тири марзбонони узбак ахиран ҳалок шуд, аз Самарқанд ба Панҷакент интиқол шуд. Феълан, ҷасад дар дасти мутахассисон барои ташхиси тиббӣ мебошад.

Суюсов Хайрулло, сокини 36-солаи деҳи Шӯрчаи ноҳияи Панҷакент рӯзи 22-юми июл талош кардааст, берун аз гузаргоҳи марзӣ дар минтақаи Ургути вилояти Самарқанд марзро ғайриқонунӣ гузарад, вале марзбонони Ӯзбакистон ба сӯи вай тир холӣ кардаанд. Хайрулло бо захми тир ба бемористоне дар Самарқанд интиқол дода шудааст.

Хешовандони Хайрулло гуфтаанд, Хайрулло ба он сӯйи марз ба хотири хариди трактор равона будааст.

Ӯзбакистон ба ҷониби Тоҷикистон дар ин бора хабар надодааст, бо вуҷуди ин ки дар ин бора миёни ҳар ду ҷониб тавофуқоти зарурӣ вуҷуд дорад.

Се рӯзи пеш Хайрулло аз захми тир ҷон додааст ва имрӯз дар бораи ин ҳодиса ҷониби Ӯзбакистон ба хешовандони марҳум хабар додааст, то ҷасади ӯро бигиранд.

Бубинед, чавоне бо максади неки харидани тракторе он су мерафтааст то бо он як порча замини зодгохашро обод карда, ризке ба даст оварад, нобуд карда шудаст. Ана, сарнавишти яке аз чавонони Точик. Лек, аз ин хам вахшаттару хайвонигари дар он аст, ки чониби Точикистон ягон вокуниш, эътироз ё химояти хукуку манфиатхо вобаста ба ин казияи шархванди худ нишон надодааст! Яъне, мувофики хабархо, касе аз ягон вазорати хорича ё дохила, мачлиси оли ё дастгохи раисчумхур, хукумати махалли ё созмоне ба ин ходисаи мудхиши милли эътиборе надодааст.

Хайрон… Фахмидан намешавад. Акли солим ё заррае аз хиссиёти механдусти дар ягон каси масъулиятдор дар Точикистон мондааст ё на? Точикистон худ сохиб, сардор дорад ё на?

Ба назарам, охиста-охиста дар дохили марзи худамон хам агар мову шумо, яъне мардуми одди, шахрвандони оддиро душманони хоричи ба куштан дароянд хам касе аз ин хукумат барои дифои мо садое хам баланд нахохад кард. Шояд барои он ки онхо худро хукумати мардуми намешуморанд, балки хукумати нафсу шиками худ. Дуруст, агар Точикистон сардору сарвар медошт то ин дарача Точикон дар дохилу хоричи кишвар бесохибу беобру намегаштанд. Аз “ваша раша”-шу сартарошидахои ру-сияхо то поймоли хукуки Точикон дар Самарканду Бухорову худуди имруза Афгонистон.

Мардум, холо ба химояти худ омода бошед. Афсус, хонаи мо сардору сохиб надорад имрузхо, вале иншооллох, рузе солору сардори хакики миллиеро интихоб намоем, ки хар як шархванди моро баробар химоят ва хидоят хохад кард.